Od 2010 · Ponad 2 mln uruchomień narzędzi miesięcznie
Od 2010
Dodaj do Chrome

Moje Narzędzia

Tryb Automatyczny

Nie zapisano jeszcze żadnych narzędzi.

Uaktualnij do Wersji Premium
Powiązane narzędzia
Ta sama sytuacja
Kalkulator wartości własnych i wektorów własnych
Więcej narzędzi
Kalkulator RREF (Postać Schodkowa Zredukowana)Kalkulator Wielomianu CharakterystycznegoKalkulator Diagonalizacji MacierzyKalkulator Wykładniczej MacierzyKalkulator Iloczynu TensorowegoKalkulator rozkładu stacjonarnego łańcucha Markowa
Strona główna > Matematyka > Algebra Liniowa
 

Kalkulator Postaci Normalnej Jordana

Niektórych macierzy nie da się diagonalizować, ale można je przedstawić za pomocą bloków Jordana. Kalkulator postaci normalnej Jordana MiniWebtool oblicza J i macierz przejścia P, objaśnia łańcuchy wektorów uogólnionych i pokazuje strukturę blokową.

Potrzebujesz pomocy z narzędziem? Zapytaj AI

W Gemini wklej skopiowane pytanie do czatu. Możesz je też skopiować poniżej.

Zobacz pytanie

3 darmowe użycia dziennieBez rejestracjiNatychmiastowe wyniki
Kalkulator Postaci Normalnej JordanaWypróbuj teraz — za darmo ▼
Blok Jordana: jedna wartość własna, ale tylko jeden kierunek wektora własnego

Wpisz poniżej macierz kwadratową, aby otrzymać jej postać normalną Jordana, macierz przejścia P z P⁻¹AP = J oraz łańcuchy uogólnionych wektorów własnych.

Jeden wiersz na linię, elementy oddzielone spacjami lub przecinkami. Akceptuje liczby całkowite, ułamki jak 1/2 i liczby dziesiętne jak -0.25. Maks. rozmiar 6 × 6.

Embed Kalkulator Postaci Normalnej Jordana Widget

O Kalkulator Postaci Normalnej Jordana

Kalkulator Postaci Normalnej Jordana generuje postać kanoniczną Jordana J macierzy kwadratowej A wraz z odwracalną macierzą przejścia P spełniającą relację podobieństwa P⁻¹AP = J. W przeciwieństwie do diagonalizacji, która nie udaje się dla macierzy wadliwych, postać Jordana istnieje dla każdej macierzy kwadratowej nad ciałem algebraicznie domkniętym — zastępuje ona reprezentację diagonalną sekwencją klatek Jordana, z których każda jest macierzą prawie diagonalną z wartością własną na przekątnej i jedynkami na nadprzekątnej. Narzędzie to oblicza wszystko przy użyciu dokładnej arytmetyki wymiernej, więc wynikowe J i P są dowodliwie poprawne — nie występują tu zaokrąglenia zmiennoprzecinkowe.

W skrócie

Kalkulator Postaci Normalnej Jordana wyznacza postać kanoniczną Jordana J macierzy kwadratowej A oraz macierz przejścia P spełniającą P^(-1) A P = J. Wykonuje dokładne obliczenia wymierne dla macierzy o wymiarach do 6x6.

Kalkulator Postaci Normalnej Jordana: funkcje w skrócie
FunkcjaCo otrzymujeszPrzydatne dla
Dane macierzyWybierz rozmiar do 6x6 i wpisz macierz kwadratową A. Liczby całkowite, ułamki (np. 1/2) i liczby dziesiętne są zamieniane na dokładne liczby wymierne.Wprowadzanie macierzy z podręczników lub zestawów zadań
Dokładne obliczeniaWszystkie kroki używają arytmetyki wymiernej, więc J i P nie zawierają błędów zaokrągleń zmiennoprzecinkowych. Narzędzie sprawdza, czy P^(-1) A P jest równe J.Ręczne sprawdzanie transformacji podobieństwa
Łańcuchy Jordana i PPokazuje łańcuchy wektorów własnych uogólnionych dla macierzy wadliwych i wykorzystuje je jako kolumny macierzy przejścia P.Poznawanie konstrukcji P dla macierzy, której nie można diagonalizować
Krotności i indeksPodaje krotność algebraiczną i geometryczną każdej wartości własnej oraz jej indeks, czyli rozmiar największego bloku Jordana.Kursy algebry liniowej dotyczące struktury wartości własnych
Rosnące jądraDla każdej wartości własnej wyświetla dim ker((A - lambda I)^k), co określa liczbę bloków Jordana o poszczególnych rozmiarach.Zrozumienie sposobu ustalania rozmiarów bloków
WielomianyPodaje wielomian charakterystyczny w postaci rozwiniętej i rozłożonej na czynniki oraz wielomian minimalny wynikający ze struktury Jordana.Wyznaczanie wielomianu minimalnego macierzy
Diagram blokowyKolorowy diagram pokazuje każdy blok Jordana i jego łańcuch. Wykrywane wartości własne są wymierne.Szybka wizualizacja struktury blokowej

Co to jest postać normalna Jordana?

Dla macierzy A o rozmiarze n × n nad liczbami zespolonymi, postać normalna Jordana J jest macierzą blokowo-diagonalną

J = diag( Jk₁(λ₁), Jk₂(λ₂), …, Jkₛ(λₛ) )

gdzie każda klatka Jordana Jk(λ) jest macierzą k × k z wartością λ na przekątnej, jedynkami na nadprzekątnej i zerami w pozostałych miejscach:

$$J_k(\lambda) = \begin{bmatrix} \lambda & 1 & 0 & \cdots & 0 \\ 0 & \lambda & 1 & \cdots & 0 \\ 0 & 0 & \lambda & \cdots & 0 \\ \vdots & \vdots & \vdots & \ddots & 1 \\ 0 & 0 & 0 & \cdots & \lambda \end{bmatrix}$$

Wartości własne λi mogą się powtarzać w różnych klatkach; kluczowy jest wzór rozmiarów klatek, który jest kompletnym niezmiennikiem podobieństwa macierzy A.

Dlaczego potrzebujemy postaci Jordana, skoro mamy diagonalizację?

Nie każda macierz kwadratowa jest diagonalizowalna. Macierz nie jest diagonalizowalna, gdy pewna wartość własna ma mniej niezależnych wektorów własnych niż wynosi jej krotność algebraiczna — mówimy wtedy, że macierz jest wadliwa. Postać Jordana naprawia tę lukę poprzez wprowadzenie uogólnionych wektorów własnych, dając postać kanoniczną, która działa dla każdej macierzy.

Kalkulator Postaci Normalnej Jordana: Dlaczego potrzebujemy postaci Jordana, skoro mamy diagonalizację?
Sytuacja Zachowanie wartości własnych Postać kanoniczna
n różnych wartości własnych krotność alg. = krotność geom. = 1 dla każdej λ W pełni diagonalna (łańcuchy niepotrzebne)
Wielokrotna wartość własna, krotność alg. = geom. λ ma tyle wektorów własnych, ile wynosi jej krotność Diagonalna — wszystkie klatki Jordana mają rozmiar 1
Wielokrotna wartość własna, krotność alg. > geom. λ jest wadliwa Postać Jordana z klatkami o rozmiarze ≥ 2

Kluczowe pojęcia

Krotność algebraiczna vs geometryczna

Krotność algebraiczna wartości własnej λ to krotność λ jako pierwiastka wielomianu charakterystycznego pA(λ) = det(λI − A). Krotność geometryczna to wymiar przestrzeni własnej, czyli dim ker(A − λI). Liczba klatek Jordana powiązanych z λ jest równa jej krotności geometrycznej, a całkowity rozmiar tych klatek jest równy jej krotności algebraicznej.

Uogólnione wektory własne i łańcuchy

Wektor v jest uogólnionym wektorem własnym rzędu k dla wartości własnej λ, jeśli (A − λI)kv = 0, ale (A − λI)k−1v ≠ 0. Zastosowanie operatora N = (A − λI) do uogólnionego wektora własnego rzędu k generuje wektor rzędu k−1, co pozwala uzyskać łańcuch Jordana:

vk → vk−1 = Nvk → vk−2 = N²vk → ⋯ → v1 = Nk−1vk (zwykły wektor własny)

Umieszczenie łańcucha w kolejności v1, v2, …, vk jako kolumn macierzy P tworzy klatkę Jordana o rozmiarze k w odpowiednich wierszach/kolumnach macierzy J.

Drabina jąder i zliczanie klatek

Dla każdej wartości własnej λ definiujemy rosnący ciąg dk = dim ker((A − λI)k). Ciąg ten jest niemalejący i stabilizuje się na poziomie krotności algebraicznej λ. Liczba klatek Jordana poszczególnych rozmiarów jest wyznaczana z tej drabiny:

# klatek o rozmiarze ≥ k = dk − dk−1 # klatek o rozmiarze = k = 2·dk − dk−1 − dk+1

Jest to zliczanie oparte na diagramie Younga i jest ono dokładne — nie wymaga zgadywania. Kalkulator wyświetla tę drabinę dla każdej wartości własnej, aby umożliwić śledzenie dekompozycji krok po kroku.

Wielomian minimalny

Wielomian minimalny mA(λ) to wielomian unormowany najniższego stopnia, który spełnia mA(A) = 0. Po uzyskaniu postaci Jordana odczytanie go jest trywialne:

mA(λ) = ∏i (λ − λi)ri, gdzie ri to indeks λi (rozmiar jej największej klatki Jordana)

Macierz jest diagonalizowalna wtedy i tylko wtedy, gdy jej wielomian minimalny nie ma pierwiastków wielokrotnych, tzn. każda klatka Jordana ma rozmiar 1.

Jak działa ten kalkulator

  1. Analiza macierzy — akceptowane są liczby całkowite, ułamki (np. 1/2) oraz liczby dziesiętne, które są konwertowane na dokładne liczby wymierne (fractions.Fraction).
  2. Obliczanie wielomianu charakterystycznego przy użyciu algorytmu Faddieewa–Leverriera, który unika symbolicznego rozwinięcia wyznacznika i działa w czasie O(n⁴) przy użyciu dokładnej arytmetyki.
  3. Znajdowanie wymiernych wartości własnych poprzez twierdzenie o pierwiastkach wymiernych — każdy wymierny pierwiastek p/q wielomianu o współczynnikach całkowitych spełnia p ∣ wyraz wolny oraz q ∣ współczynnik przy najwyższej potędze. Każdy znaleziony pierwiastek jest dzielony, a poszukiwanie jest powtarzane.
  4. Budowanie drabiny jąder dla każdej wartości własnej λ poprzez obliczanie dim ker((A − λI)k) przy użyciu wymiernej postaci schodkowej (RREF), aż ciąg ustabilizuje się na krotności algebraicznej.
  5. Wybór wektorów startowych łańcucha od największego jądra w dół do najmniejszego, rozszerzając bazę zawsze, gdy wymagana jest nowa klatka Jordana. Każdy wektor startowy jest następnie wielokrotnie mnożony przez (A − λI), aby uzyskać wektory łańcucha.
  6. Składanie J i P poprzez grupowanie łańcuchów dla każdej wartości własnej (najpierw klatki o największym rozmiarze), umieszczając wektory łańcucha jako kolumny P i wypełniając J wartościami własnymi oraz jedynkami nad przekątną.
  7. Weryfikacja dokładna faktu, że P⁻¹ A P = J przy użyciu arytmetyki liczb całkowitych — wynik jest gwarantowany, ponieważ wszystkie obliczenia pośrednie są wymierne.

Przykład krok po kroku

Rozważmy wadliwą macierz 3 × 3

$$A = \begin{bmatrix} 5 & 4 & 2 \\ 0 & 5 & -1 \\ 0 & 0 & 5 \end{bmatrix}$$

Zastosowania Postaci Normalnej Jordana

Często zadawane pytania

Co to jest postać normalna Jordana macierzy?

Postać normalna Jordana (zwana również postacią kanoniczną Jordana) to macierz prawie diagonalna J podobna do oryginalnej macierzy A, co oznacza, że istnieje odwracalna macierz P taka, że P⁻¹AP = J. Przekątna J zawiera wartości własne A, a tuż nad przekątną znajdują się jedynki, które pojawiają się wewnątrz klatek Jordana, gdy macierz A nie jest diagonalizowalna. Każda macierz kwadratowa nad liczbami zespolonymi posiada postać normalną Jordana, unikalną z dokładnością do kolejności klatek.

Kiedy macierz nie jest diagonalizowalna?

Macierz nie jest diagonalizowalna, gdy co najmniej jedna wartość własna ma mniej liniowo niezależnych wektorów własnych niż wynosi jej krotność algebraiczna — luka ta jest wypełniana przez klatki Jordana o rozmiarze 2 lub większym. Równoważnie, macierz nie jest diagonalizowalna, gdy jej wielomian minimalny ma pierwiastek wielokrotny. Takie macierze nazywamy wadliwymi.

Jak definiuje się uogólnione wektory własne?

Uogólniony wektor własny rzędu k dla wartości własnej λ to niezerowy wektor v taki, że (A − λI)kv = 0, ale (A − λI)k−1v jest niezerowy. Zastosowanie (A − λI) do uogólnionego wektora własnego rzędu k daje wektor rzędu k−1, tworząc łańcuch. Łańcuchy te tworzą kolumny macierzy przejścia P w dekompozycji Jordana.

Jaka jest różnica między krotnością algebraiczną a geometryczną?

Krotność algebraiczna wartości własnej λ to liczba określająca, ile razy występuje ona jako pierwiastek wielomianu charakterystycznego. Krotność geometryczna to wymiar jej przestrzeni własnej — liczba liniowo niezależnych wektorów własnych. Krotność geometryczna jest równa liczbie klatek Jordana dla danej λ, podczas gdy krotność algebraiczna jest równa całkowitemu rozmiarowi wszystkich tych klatek. Równe krotności oznaczają, że wartość własna generuje tylko klatki o rozmiarze 1.

Jak ten kalkulator znajduje rozmiary klatek Jordana?

Dla każdej wartości własnej λ kalkulator oblicza wymiary dk = dim ker((A − λI)k) dla k = 1, 2, … aż sekwencja ustabilizuje się na krotności algebraicznej. Liczba klatek Jordana o rozmiarze co najmniej k jest równa dk − dk−1. Odejmując kolejne wyrazy, otrzymujemy dokładną liczbę klatek każdego rozmiaru. Te obliczenia oparte na diagramach Younga są dokładne i wykorzystują arytmetykę wymierną.

Czy kalkulator obsługuje macierze z niewymiernymi lub zespolonymi wartościami własnymi?

Kalkulator używa dokładnej arytmetyki wymiernej, co wymaga, aby wartości własne były liczbami wymiernymi. Gdy wielomian charakterystyczny ma czynniki, które nie rozkładają się nad liczbami wymiernymi, narzędzie pokazuje przybliżone numerycznie zespolone wartości własne dla pozostałego czynnika, ale nie generuje pełnej postaci Jordana, ponieważ dokładna arytmetyka jest niezbędna do prawidłowego określenia rozmiarów klatek. Przeskaluj lub zmodyfikuj macierz tak, aby wszystkie wartości własne były wymierne, aby uzyskać pełną dekompozycję Jordana.

Co to jest wielomian minimalny i jak jest tutaj obliczany?

Wielomian minimalny m(λ) to wielomian unormowany najniższego stopnia, który zeruje macierz A, czyli m(A) = 0. Jest on równy iloczynowi czynników (λ − λi)indeksi po wszystkich różnych wartościach własnych, gdzie indeks jest rozmiarem największej klatki Jordana dla wartości własnej λi. Kalkulator odczytuje indeks bezpośrednio z obliczonej struktury blokowej, więc wielomian minimalny jest darmowym produktem ubocznym dekompozycji Jordana.

Dalsza lektura

Cytuj ten materiał, stronę lub narzędzie w następujący sposób:

"Kalkulator Postaci Normalnej Jordana" na https://MiniWebtool.com/pl/kalkulator-postaci-normalnej-jordana/ z MiniWebtool, https://MiniWebtool.com/

przez zespół miniwebtool. Aktualizacja: 23 kwietnia 2026 r.

Porozmawiaj ze swoją ulubioną AI

W Gemini wklej skopiowane pytanie do czatu. Możesz je też skopiować poniżej.

Zobacz pytanie

Algebra Liniowa:

Rozwiązywanie matematykiCo chcesz obliczyć?

Rozwiązywanie matematyki

Przykłady
Więcej wyrażeń

Wybierz przykład, zmień liczby i rozwiąż. log ma podstawę 10; ln to logarytm naturalny.

Liczby i dzielniki

Ułamki i dzielenie

Potęgi, pierwiastki i logarytmy

Algebra i równania

Rachunek różniczkowy i całkowy

Geometria i trygonometria

Popularne i zaktualizowane narzędzia:

Konwerter Postaci Ogólnej na KierunkowąKalkulator Rozkładu NormalnegoKalkulator Formy Punkt-NachylenieZobacz wszystkie →
Strona główna > Matematyka > Algebra Liniowa > Kalkulator Postaci Normalnej Jordana