Kalkulatory chemiczne

Wpisz niezbilansowane równanie chemiczne, aby wyznaczyć jego współczynniki. Przejdź przez kolejne etapy rozwiązania i porównaj liczbę atomów po obu stronach.

Szukaj po nazwie, symbolu albo numerze albo pokoloruj wszystkie 118 pierwiastków według właściwości, takiej jak promień, gęstość albo elektroujemność, a potem otwórz dane jednego pierwiastka.

π = iMRT; Porównanie osmolarności (mOsm/L).

Oblicz pH buforu z pKa i stosunku sprzężonej zasady do słabego kwasu. Działa na trzy sposoby: znajduje pH, znajduje stosunek i przepis na docelowe pH, lub oblicza pKa wstecz z zmierzonego pH, ze wskaźnikiem pojemności buforowej.

Wpisz pierwiastek albo jon, aby otrzymać konfigurację pełną i w zapisie gazu szlachetnego, schemat orbitali, elektrony niesparowane oraz charakter paramagnetyczny albo diamagnetyczny.

Oblicz masę molową w g/mol na podstawie wzoru, np. H2O lub Ca(OH)2. Zobacz wkład każdego pierwiastka i kolejne etapy obliczeń.

Podaj objętości titranta i analitu oraz znane stężenia, aby obliczyć nieznaną molowość, pH punktu równoważnikowego i zalecany wskaźnik chemiczny.

Oblicz molalność z liczby moli substancji rozpuszczonej i masy rozpuszczalnika, lub z gramów i masy molowej. Zobacz wynik na zlewce, a potem jak wpływa na obniżenie temperatury krzepnięcia i podwyższenie wrzenia na pasku temperatury.

Oblicz normalność roztworu z liczby równoważników i objętości, albo z gramów przy użyciu masy molowej i współczynnika n. Przelicza między normalnością a molarnością przez współczynnik równoważności, z presetami n dla popularnych kwasów.

Oblicz obniżenie temperatury krzepnięcia na podstawie molalności i stałej krioskopowej. Zawiera bibliotekę rozpuszczalników z wartościami Kf dla wody, benzenu, cykloheksanu i kamfory, współczynnik van't Hoffa i animowany termometr.

Oblicz wartości pH na podstawie stężenia jonów wodoru [H+], pOH lub notacji naukowej z interaktywną wizualizacją skali pH i szczegółowymi obliczeniami krok po kroku.

Oblicz wzrost temperatury wrzenia na podstawie molalności albo masy substancji rozpuszczonej, jej masy molowej i masy rozpuszczalnika. Wybierz rozpuszczalnik i podaj współczynnik van't Hoffa, aby obliczyć nową temperaturę wrzenia.

Uzupełnij dowolne trzy spośród absorbancji, absorpcyjności, długości drogi optycznej i stężenia. Dostaniesz też transmitancję w procentach i prostą kalibracyjną.

Podaj zbilansowane równanie i każdy reagent w gramach albo molach. Zobaczysz, który reagent się wyczerpie, ile zostanie nadmiaru i jaka jest wydajność teoretyczna.

Podaj potencjał standardowy, liczbę przeniesionych elektronów, temperaturę i iloraz reakcji. Otrzymasz napięcie ogniwa, energię swobodną Gibbsa i stałą K.

Wpisz dowolne trzy spośród stężenia wyjściowego, objętości wyjściowej, stężenia końcowego i objętości końcowej, aby obliczyć brakującą ze wzoru M₁V₁ = M₂V₂.

Wpisz zmierzony sód i glukozę. Otrzymasz sód skorygowany o hiperglikemię według wzorów Katza i Hilliera.

Oblicz skład procentowy dowolnego związku - udział masowy każdego pierwiastka. Podaj wzór, np. H2O, C6H12O6 lub CuSO4.5H2O, by uzyskać masę molową, tabelę dla każdego pierwiastka oraz porównanie wg masy i liczby atomów.

Przeliczaj mole, masę i objętość w reakcjach chemicznych przy użyciu zbilansowanych równań, stosunków molowych i mas molowych. Uzyskaj stechiometryczne rozwiązania krok po kroku.

Podaj dane, aby obliczyć molowość, masę substancji albo objętość roztworu. Możesz też podać molowość i objętość początkową oraz końcową dla rozcieńczenia.

Podaj wydajność rzeczywistą i teoretyczną albo zostaw jedną z nich nieznaną, aby otrzymać wydajność procentową reakcji.

Wpisz zrównoważone równanie, produkt i ilość każdego substratu, aby obliczyć wydajność teoretyczną i zobaczyć, który substrat wyczerpie się pierwszy.

Wyznacz wzór empiryczny związku na podstawie mas pierwiastków lub ich składu procentowego i zobacz kolejne etapy obliczeń. Podaj masę molową, aby obliczyć także wzór molekularny.

Podaj substancję, masę molową i wartość wejściową, aby przeliczać mole, gramy i cząstki, z pełnymi wzorami i rozwiązaniem krok po kroku.

Podaj pKa, Ka, pKb lub Kb, aby obliczyć pozostałe trzy wartości dla sprzężonej pary kwas-zasada. Ustaw pKw lub użyj domyślnej wartości 14,00 w 25 °C.

Oblicz skorygowany poziom wapnia dostosowany do albuminy za pomocą wielu wzorów (Payne'a, zmodyfikowany), interpretację kliniczną, wizualny schemat rozmieszczenia wapnia i szczegółowe kroki obliczeń.