Kalkulator surowego żywienia

Jak używać

• Wybierz psa lub kota, a następnie wprowadź masę ciała w funtach lub kilogramach. Jeśli odchudzasz zwierzę, użyj idealnej wagi docelowej zamiast aktualnej nadwagi.
• Wybierz profil żywieniowy, który najlepiej odpowiada obecnej sytuacji: utrzymanie dorosłego, wzrost, senior, aktywny, utrata wagi lub przybieranie na wadze.
• Wprowadź procent masy ciała, który chcesz podawać każdego dnia i wybierz, na ile posiłków chcesz podzielić rację.
• Ustaw wartości procentowe dla kości jadalnych, wątroby i innych podrobów wydzielniczych. Pozostała część automatycznie staje się mięsem mięśniowym i sercem.
• Sprawdź dzienną ilość, podział na posiłki i tygodniową listę zakupów, a następnie obserwuj jakość stolca, kondycję ciała i tygodniowy trend wagi, aby wprowadzać drobne korekty.

Logika formuły i proporcji

Dzienna ilość opiera się na prostym wzorze: masa ciała pomnożona przez procent, który planujesz podawać każdego dnia. Jeśli pies o wadze 25 kg zjada 2,5% masy ciała, początkowa dzienna suma wynosi 625 g. Następnie kalkulator dzieli tę sumę według proporcji. W klasycznym planie 80/10/10 około 80% to mięso mięśniowe, 10% to surowe kości jadalne, 5% to wątroba, a 5% to inny organ wydzielniczy, taki jak nerka lub śledziona.

Ma to znaczenie, ponieważ zwolennicy surowego żywienia często używają tych samych słów w nieco inny sposób. Serce zazwyczaj liczy się jako mięso mięśniowe, a nie podroby. „Podroby” w modelu prey-model oznaczają normalnie wątrobę plus inny organ wydzielniczy. Żołądki są również traktowane jako mięso. Poprzez oddzielenie wątroby od innych podrobów, kalkulator ułatwia sporządzenie tygodniowej listy zakupów i eliminuje jeden z najczęstszych błędów początkujących: kupowanie dużej ilości wątroby przy jednoczesnym zapominaniu o drugim źródle podrobów.

Praktyczne porady dotyczące korekt

• Jeśli stolce staną się suche, blade lub kredowe, zawartość kości może być zbyt wysoka dla tego zwierzęcia. Wielu właścicieli nieznacznie zmniejsza ilość kości, zastępując różnicę mięsem bez kości.
• Jeśli stolce staną się bardzo luźne po zmianie proporcji, najpierw przyjrzyj się ilości podrobów i szybkości ich wprowadzania, a nie tylko całkowitej ilości jedzenia.
• Gdy zwierzę musi schudnąć, obliczaj dawkę na podstawie idealnej masy ciała i oceniaj postępy co 1–2 tygodnie, zamiast wprowadzać radykalne cięcia na raz.
• Dla kotów kluczowe jest mięso mięśniowe bogate w taurynę. Serce wspiera ten cel, ale nadal należy do kategorii mięsa, a nie podrobów wydzielniczych.
• W przypadku przygotowywania porcji na zapas, liczby tygodniowe są często łatwiejsze w użyciu niż dzienne. Wielu właścicieli kupuje tygodniową sumę, porcjuje ją do pojemników i zamraża to, co nie zostanie zużyte w ciągu kilku dni.
• Kalkulator daje strukturę startową, a nie pełny audyt żywieniowy. Zwierzęta z zapaleniem trzustki, chorobami nerek, zaburzeniami wzrostu, w ciąży lub z innymi problemami medycznymi mogą wymagać bardziej indywidualnego planu.
• Surowe diety mogą zawierać Salmonella, Listeria i E. coli, które mogą wywołać chorobę u zwierząt oraz mieszkających z nimi osób. Dlatego surowe mięso należy przygotowywać z zachowaniem szczególnej higieny i najpierw skonsultować się z lekarzem weterynarii, zwłaszcza jeśli w domu mieszkają małe dzieci, osoby starsze lub ktoś z osłabionym układem odpornościowym.

Częste pytania i nieporozumienia

• Używanie aktualnej wagi podczas planu odchudzania może sprawić, że racja będzie zbyt duża. Idealna waga jest często lepszą podstawą.
• Liczenie serca jako podrobów powoduje, że ich spożycie jest zbyt wysokie, a spożycie mięsa zbyt niskie. W większości systemów serce należy do mięsa.
• Podanie całej tygodniowej ilości podrobów w jednym posiłku może u niektórych zwierząt wywołać rewolucje trawienne. Wielu właścicieli rozkłada wątrobę i inne podroby na cały tydzień.
• Kopiowanie dokładnego procentu innego właściciela rzadko sprawdza się na dłuższą metę. Dwa psy lub dwa koty o tej samej wadze mogą potrzebować różnych sum dziennych, ponieważ ich metabolizm i aktywność się różnią.
• Procent kości nie jest składnikiem typu „im więcej, tym bezpieczniej”. Zbyt duża ilość kości to jeden z najszybszych sposobów na doprowadzenie do zaparć u zwierzęcia na diecie surowej.

FAQ